Jestem marzycielem. Zawsze patrzę w słońce. Muszę biec daleko, wysoko i wydaje mi się, że nie wrócę szybko do domu. Słodko-gorzki sen o życiu, którego nie ma śnię w każdą bezsenną noc.
Wieczorami spaceruję po moim świecie. I jestem tam, jestem tysiącem różnych ludzi w jednym ciele. I nigdy nie jestem sobą. I zawsze jestem sobą.
Idę wydeptywaną od dawna ścieżką. Szukam tam Ciebie –Nikogo, który jak ja plączesz się między własnymi wspomnieniami. Może Ty pomożesz mi posklejać popękane lustro. Może ja pokażę Tobie sens. Może będzie tak jak zawsze miało być a jak nigdy nie było…